DS-ReCall Kurulum Rehberi: Kendi Kurulum Kontrolümüz Başarısız Oldu

DS-ReCall, Claude Code için geliştirdiğimiz açık kaynak hafıza eklentisi. Bu yazı güncel sürümü, 0.3.0'ı, bugün nasıl kuracağınızı ve kullanacağınızı anlatıyor. Bir de kendi sürümlerimizi yeniden sınarken iki kez kırmızı gördüğümüzü: 0.2.1'i hazırlarken README'de önerdiğimiz doğrulama komutu sağlıklı bir kurulumda RESULT: FAIL yazdı; sonra 0.2.1'i gerçekçi depolarda denedik ve kendi varsayılanımızın yanlış olduğunu gördük. Komutlar ve çıktılar 0.3.0 belgelerinden alındı; o belgelerdeki komutlar çalıştırılarak yazıldı.

1. DS-ReCall nedir, kime uygun değil?

Claude Code her oturumda iki şeyi kendiliğinden yükler: projenizin CLAUDE.md dosyasını ve .claude/rules/ klasörünü. DS-ReCall yeni bir depolama katmanı icat etmiyor. Claude Code'un küratörsüz oto-hafızasını kapatıp bu yerel dosyaları disipline ediyor: her bilgi tarihli ve durum etiketli (doğrulandı, varsayım, eskidi, bilinmiyor), oturum sonunda /ds-recall:wrap olanları kanona işliyor, bir bütünlük kontrolü kırık bağlantıları ve öksüz notları yakalıyor, oturum kilitleri paralel oturumların birbirinin dosyasını ezmesini önlüyor.

Hook'lar model çağrısı ve ağ isteği yapmaz, Node.js dışında bağımlılığı yoktur ve her şey kendi deponuzda düz Markdown olarak durur. Ağustos'ta yazdığımız Alarm Yorgunluğu yazısı, bu aracın 0.1 sürümündeki bir uyarının neden %98 yanlış çıktığını anlatıyordu; o düzeltme 0.2.0 ile (7 Ağustos 2026) yayınlandı. Bu yazı onun devamı: araç artık dışarıdan kurulabilir durumda ve bu kez kendi doğrulamamızı sınadık.

2. Bugün nasıl kurulur?

Gereksinimler: tek satırlık kurulum için Claude Code 2.1.275 veya üzeri (daha eski sürümlerde --plugin-dir ile çalışır) ve PATH'inizde Node.js. Node v22'de denendi; npm paketi kullanılmıyor.

Önerilen yol, proje bazlı kurulum. Projenin klasöründe:

claude plugin install ds-recall --marketplace toresoysal/ds-recall --scope project

Komut marketplace'i kullanıcı ayarlarınıza ekler ve eklentiyi yalnızca bu projede etkinleştirir; projenin .claude/settings.json dosyasına "enabledPlugins": { "ds-recall@devsoy": true } yazılır. Ekip arkadaşlarınız aynı komutu çalıştırır. Claude Code oturumunun içinden eşdeğeri: /plugin install ds-recall --marketplace toresoysal/ds-recall.

Kurmadan denemek isterseniz: git clone https://github.com/toresoysal/ds-recall ve ardından claude --plugin-dir ./ds-recall. Eklenti yalnızca o çalıştırma için yüklenir.

3. Kurulumun ikinci yarısı: projede tek komut

Eklentiyi kurmak size hook'ları ve komutları verir. Her proje ayrıca kendi indeksine, ayar dosyasına ve üç yardımcı betiğe ihtiyaç duyar. Sebep şu: /ds-recall:wrap ve /ds-recall:status projedeki kopyaları çağırır (node .claude/scripts/...), çünkü komut gövdeleri kabuk değil istemdir ve eklenti kökünü gösteren değişken, 0.1'i geliştirirken komutların içinde açılmıyordu. Bunu yeni sürümlerde yeniden doğrulamadık. 0.3.0'dan beri hepsini tek komut yapıyor; proje kökünden:

# macOS / Linux / Git Bash
node ~/.claude/plugins/cache/devsoy/ds-recall/0.3.0/scripts/init.js

# Windows PowerShell
node "$env:USERPROFILE\.claude\plugins\cache\devsoy\ds-recall\0.3.0\scripts\init.js"

Yolun sonundaki sürüm klasörünü kendi sürümünüze göre düzeltin. Komut CLAUDE.md'yi, karar günlüğünü, zaman çizelgesini ve ayar dosyasını oluşturur, üç betiği .claude/scripts/ içine kopyalar ve .gitignore satırlarını ekler. Var olan hiçbir dosyanın üzerine yazmaz, ikinci kez çalıştırmak hiçbir şeyi değiştirmez. Önce --dry-run ile ne yapacağına bakın: hiçbir şey yazmaz. Taze bir klasörde çıktısı (kısaltılmış):

DS-ReCall init — setup · plugin 0.3.0
  created  CLAUDE.md
  created  docs/DECISIONS.md
  created  docs/TIMELINE.md
  created  .claude/ds-recall.config.json
  created  .claude/scripts/validate.js
  created  .claude/scripts/wrap-prep.js
  created  .claude/scripts/session-lib.js
  created  .gitignore  — added .claude/active/ .claude/backups/ …

  8 created · 0 changed · 0 left as they were · 0 to do · 0 errors
  …
RESULT: OK

Komut şunları reddeder (RESULT: REFUSED, çıkış kodu 1): eklentinin kendi klasörünün içindeki bir klasörü, eklenti deposunun bir klonunu, var olmayan bir klasörü (onu oluşturmaz) ve bilinmeyen bir seçeneği; --force gibi bir yazım hatası yarım anlamlı bir komut çalıştırmamalı. Ayrıştıramadığı bir settings.json'a dokunmaz. Sekiz elle kopyalama adımı, 0.1 ve 0.2'nin istediği kurulum, kullanım rehberinde “The same setup by hand” başlıklı açılır bir bölümde duruyor.

Elle yapmanız gereken iki şey kaldı, çünkü bunlara bir betik karar vermemeli:

1. Yerleşik oto-hafızayı kapatın. init.js bunun hâlâ açık olup olmadığını söyler. İsterseniz onu --disable-auto-memory ile yeniden çalıştırın, isterseniz projenin .claude/settings.json dosyasına { "autoMemoryEnabled": false } ekleyin (ya da CLAUDE_CODE_DISABLE_AUTO_MEMORY=1 ortam değişkenini kullanın). Unutursanız SessionStart her oturumda uyarı enjekte eder; böylece iki hafıza katmanını sessizce birlikte çalıştırmazsınız.
2. CLAUDE.md'yi doldurun. <yer tutucuları> değiştirin: proje adı, bir paragraflık özet, değişmez kurallarınız. Bir indeks olarak kalsın; ayrıntıyı içine yapıştırmayın, ayrıntı dosyasına yönlendirin.

Kontrol:

node .claude/scripts/validate.js

DS-ReCall integrity — <projeniz>
  referenced=2  broken=0  orphan=0  unindexed=0  size-warn=0
RESULT: OK

Çıkış kodu 0 temiz, 1 bozuk bağlantı, öksüz not ya da indekslenmemiş oturum demektir. Boyut uyarıları bilgi amaçlıdır ve hiçbir zaman başarısızlık sayılmaz.

Yükseltme

claude plugin update ds-recall çalıştırıp Claude Code'u yeniden başlatın, sonra her projenin kökünde yeni sürümün klasöründen init.js'i --upgrade ile çalıştırın. Hook'lar eklentinin kendi kopyasını çalıştırır, ama /wrap ve /status projedeki kopyayı çalıştırır; o yüzden betikler kendiliğinden güncellenmez. --upgrade yalnızca üç betiği yeniden yazar, değişen her dosya için eski -> yeni sürümü yazdırır; CLAUDE.md, ayar dosyanız, .gitignore, karar günlüğünüz ve .claude/scripts/ içindeki kendi dosyalarınız değişmez. Bir hatırlatıcı yok: bu adımı her yükseltmenin parçası yapın. Ayrıca 0.2.x'ten geçiyorsanız commit-gate varsayılanı değişiyor (sonraki bölüm).

4. Mevcut bir depoya kurmadan önce: commit-gate artık uyarıyor

Doğrulayıcı, docs/ altındaki Markdown dosyalarına bakar ve her birine bir indeks dosyasından (varsayılan CLAUDE.md) bağlantı verilmesini bekler. Hiçbir yerden bağlanmayan not “öksüz” sayılır. Öksüz not, bozuk bağlantı ya da indekslenmemiş oturum varken commit-gate her git commit'e tepki verir. 0.3.0'dan beri varsayılan olarak yalnızca uyarır; commit geçer. Taze bir kurulumda (içinde docs/foo.md olan, CLAUDE.md ve ayar dosyası olmayan bir depo) ölçülen varsayılan çıktı:

[DS-ReCall] Memory integrity FAIL — this commit was NOT blocked (gateCommit is "warn"): 0 broken, 1 orphan, 0 unindexed session(s). …

Mod, .claude/ds-recall.config.json içindeki gateCommit anahtarıyla seçilir:

Geçmiş: 0.1 ve 0.2'de varsayılan engellemekti

0.2'de ölçtük: bağlantısız bir docs/foo.md içeren taze bir kurulum her commit'i şu iletiyle reddetti, siz notları bağlayana kadar:

Commit blocked — memory integrity FAIL: 0 broken, 1 orphan, 0 unindexed session(s).

Kendi CLAUDE.md'niz varsa kopyalama onu korur, ama oluşturulan docs/DECISIONS.md ile docs/TIMELINE.md siz onlara bağlantı verene kadar öksüz kalıyordu. Ölçülen: orphan=2. Varsayılanı bu yüzden değiştirdik. Çözüm hâlâ aynı iki satır (ya da init.js --append-pointers):

- Decisions (dated, reasoned) -> docs/DECISIONS.md
- Milestones -> docs/TIMELINE.md

Düz yol yeterli, Markdown bağlantı sözdizimi şart değil. Seçenekleriniz, en az müdahaleliden başlayarak: hiçbir şey yapmayın (commit'ler geçer, uyarı ne düzeltileceğini söyler); notlarınıza bağlantı verin ya da bir klasörün tamamına bağlanan bir alt indeks yazıp indexes listesine ekleyin; tracked listesini gerçekten küratörlük istediğiniz klasörlere daraltın; node .claude/scripts/validate.js temizlenince "gateCommit": "block" ile kapıyı sıkılaştırın ya da false ile susturun.

Dürüst bir bedel: bir uyarı görmezden gelinebilir. Sıkı modu yazmayan bir proje, bütünlüğü bozan commit'lere karşı korunmaz. Ve uyarının çıktısını gerçek bir Claude Code oturumunda henüz biz görmedik (10. bölüm).

5. Günlük döngü

1. Oturumu başlatın. SessionStart oturuma bir taslak açar, makinenin gerçek saatini modele enjekte eder (tarih halüsinasyonuna karşı), oto-hafıza hâlâ açıksa uyarır ve daha önceki bir oturumda gerçek iş kalıp işlenmediyse söyler.
2. Normal çalışın.
3. Çıkmadan önce /ds-recall:wrap. Kalıcı kararlar karar günlüğüne gider, indeks tazelenir, değişmez kurallar .claude/rules/'a yazılır, oturum “işlendi” olarak işaretlenir, bütünlük yeniden denetlenir. Sonda SESSION SEALED ya da NOT SEALED — WRAP INCOMPLETE yazar; eksik bir wrap hiçbir zaman “kaydedildi” demez.
4. Unuttuysanız: oturum yine de güvenle kapanır (transkript yedeklenir, kilit bırakılır) ve sonraki oturum neyin borçlu olduğunu söyler. SessionEnd'in çalışması garanti değildir; çökme ya da sert sonlandırma onu atlar. Bu yüzden SessionStart aynı temizliği yapar.

Sağlık durumunu her an /ds-recall:status ile salt-okunur görebilirsiniz: oto-hafıza durumu, canlı kilitler, işlenmeyi bekleyen oturumlar, bütünlük sayıları, indeks boyutu.

6. Neye mal olur, repoya ne yazar?

Asıl maliyet eklenti değil: kendi CLAUDE.md ve .claude/rules/ dosyalarınız, çünkü Claude Code bunları her oturumda tamamen yükler. wrap-prep.js bu sayıyı (PER-SESSION FIXED LOAD) görünür tutar; indeksi yalın bırakmak sizin elinizde.

Repoya yazılanlar: .claude/active/<id>.lock (canlı oturum kilidi), docs/sessions/ altında oturum taslağı, .claude/SESSIONS_INDEX.md (oturum başına bir durum satırı; ekibiniz için commit'leyip leyemeyeceğinize siz karar verin) ve .claude/backups/ altında transkript yedekleri. Yedekleri git'e koymayın. --disable-auto-memory kullandıysanız bir de .claude/settings.json.dsr-backup oluşur.

7. Kendi kontrollerimiz neden iki kez kırmızı yandı?

0.2.1: sağlıklı kurulumda kırmızı

README, kurulumdan sonra iki komut öneriyor. node scripts/selftest.js test paketini çalıştırır (0.2.1'de 59 vaka). node scripts/selftest-negative.js ise Ağustos yazısında anlattığımız türden bir araçtır: kaynak koda bilerek gerçek kusur enjekte eder ve test paketinin kırmızı yandığını doğrular. İkisinden de RESULT: OK beklenir.

0.2.1'i hazırlarken ikincisini Windows'ta çalıştırdık ve RESULT: FAIL aldık. Kurulum sağlıklıydı. Sebep: Git for Windows varsayılan olarak core.autocrlf=true kullanır ve dosyaları CRLF satır sonuyla çıkarır. Koşumun enjeksiyon çapalarından biri iki satıra yayılıyordu; CRLF'li dosyada sessizce eşleşmeyi bıraktı (anchor not found) ve enjekte edilmesi gereken kusur hiç yerleşmedi.

Düzeltme: çapalar artık dosyanın kendi satır sonuna uyarlanıyor; kaynağı geri yükleme bayt bayt aynı kalıyor. Kanıtı bir kontrol örneğiyle aldık, aynı kaynak üzerinde:

0.2.1 başka düzeltmeler de içeriyordu, hiçbiri hook davranışını değiştirmiyordu. validate.js tanılarını Türkçe basıyordu; dışarıya açılan bir araçta olmaması gereken bir şey, İngilizceye çevrildi. README'nin durum bölümü hâlâ “v0.1, henüz yayınlanmadı” diyordu ve “Dört yapı taşı” başlığı beş madde sayıyordu. 0.2.0 yayınlandığında (7 Ağustos 2026) ne bir kullanım rehberi ne de depoyu klonlamaktan başka bir kurulum yolu vardı; ikisi de 0.2.1 ile geldi.

0.3.0: kendi varsayılanımızı gerçekçi depolarda sınadık

0.2.1'i yayınladıktan sonra onu gerçekçi depolarda yeniden denedik ve iki şey çıktı. Birincisi yukarıda: bağlantısız bir docs/ klasörü olan taze bir kurulum her commit'i reddediyordu (orphan=1; kendi CLAUDE.md'si olanda orphan=2). İkincisi: tek seferlik kurulum sekiz elle kopyalama komutuydu ve sonucu bir sonraki eklenti yükseltmesinde sessizce bayatlıyordu, çünkü /ds-recall:wrap ve /ds-recall:status projedeki betik kopyalarını çalıştırıyor. 0.3.0 ikisini de değiştirdi: varsayılan uyarı oldu, kurulum ve yükseltme init.js oldu.

0.3.0: yeni testlerimizin ilk tam çalıştırması başarısız oldu

Yeni test kollarının ilk tam çalıştırması RESULT: FAIL verdi (sınanabilir 31 kusurdan 29'u yakalandı). İki açık da koddaydı değil, kendi testlerimizdeydi. Bir kuru-çalıştırma (--dry-run) testi zaten tamamen kurulu bir projede koşmuştu; kuru çalıştırmanın dosyalara yazmasına yol açan bir kusur orada görünemezdi. Bir enjeksiyon çapası da hiç yerleşmemişti, çünkü kaynak satırında bir BOM karakteri vardı. İkisi de yayından önce düzeltildi: hâlâ her şeyin kurulması gereken bir projede koşan bir kuru-çalıştırma vakası (yazma yolunun gerçekten görüldüğünü de doğruluyor) ve BOM'a bağlı olmayan bir çapa.

8. Bir doğrulama adımı neyi kanıtlamalı?

Ağustos yazımızda bir doğrulama kapısına üç soru sormuştuk: doğru şeyi mi ölçüyor, bozunca kırmızı yanıyor mu, kaç örneği kapsamına almadı? Bu vakalar dördüncüsünü ekliyor.

• Sahte kırmızı da güveni yer. Yeni kullanıcı kurulumunun bozuk olduğunu sanır ya da “bu zaten hep kırmızı” deyip bakmayı bırakır. Bu, alarm yorgunluğunun küçük ölçekli hâli ve zarar en baştan yeni kullanıcıya düşüyor.
• Bir kapının varsayılanı da bir doğrulamadır. 0.2'nin commit-gate'i doğru çalışıyordu ve yine de varsayılan olarak yanlıştı: gerçekçi bir depoda her commit'i reddediyordu. Bir kapıyı yalnız “bozukken kırmızı yanıyor mu” diye değil, yeni bir kullanıcının gerçek deposunda ne yaptığı üzerinden de sınayın.
• Uygulanmayanı geçmiş saymayın. Enjeksiyon hiç yerleşmediğinde “yakalandı” da “kaçırıldı” da doğru değildir; üçüncü bir durum var: uygulanmadı. Koşumumuz bunu ayrı sayıyor (NOT-APPLIED) ve koşuyu başarısız yapıyor. Daha gevşek bir tasarım yerleşmeyen o enjeksiyonu sessizce saymayıp OK yazabilirdi. 0.2.1'de sistem doğru yönde ve yüksek sesle başarısız oldu.
• İlk seferde geçen test kanıt değildir. 0.3.0'ın yeni test kollarının ilk tam çalıştırması başarısızdı ve iki açık da bizim testlerimizdeydi. Test paketi yeşildi; kör noktaları yalnızca kusur enjekte eden koşum gösterdi.
• Sınamadığınızı söyleyin. Koşum bugün de bir korumayı gerekçesiyle birlikte NOT EXERCISED olarak basıyor; bu bilinçli ve baştan ilan edilmiş. Commit-gate uyarısının canlı yarısını da henüz biz çalıştıramadık ve bunu “geçti” diye değil, olduğu gibi yazıyoruz (10. bölüm). “Yeşil” ile “her şey sınandı” aynı cümle değildir.
• Yayınladığınız talimatı, yayından sonra harfiyen çalıştırın. Bu yazının en sert cümlesi bu: 0.2.0 yayınlandığında README'deki doğrulama adımı Windows'ta bazı kurulumlarda başarısız oluyordu ve biz bunu ancak 0.2.1'i hazırlarken, o adımı yeniden çalıştırınca gördük. Kurulum talimatı da gerçekçi depolarda ve bir yükseltmeden sonra sınanınca zayıf çıktı: sekiz elle adım, sonucu yükseltmede sessizce eskiyen kopyalar.

9. Yerleşik hafızadan farkı: görünürlük değil, küratörlük

Burada kendi eski bir ifademizi düzeltiyoruz. Claude Code 2.1.210'dan beri MEMORY.md dizinini okuma sınırının üstüne çıkaran bir yazma, sessizce kırpılmak yerine açık bir hata veriyor; 2.1.268'den beri kırpma uyarısı kaç satırın kesildiğini ve kesimin nereden başladığını söylüyor (kaynak: Claude Code'un kendi sürüm notları). README'mizdeki eski karşılaştırma tablosunda yerleşik hafıza için “sessiz kırpma” yazıyordu; bu artık geçerli değil, düzelttik.

Bugün kalan fark şu: yerleşik hafızada neyin saklanacağına Claude karar verir, DS-ReCall'da siz. Bunun bedeli oturum sonundaki /ds-recall:wrap adımı. Hangisinin size uyduğu, o bedelin sizin için değip değmediğine bağlı.

claude-mem, Mem0, Supermemory ve agentmemory ile daha geniş bir karşılaştırma için Claude Code hafıza araçlarının dürüst karşılaştırmasına bakın.

10. Dürüst sınırlar

• Arama yok. Geçmiş oturumlar üzerinde anlamsal ya da tam metin arama yok; geri çağırma, indeks ve grep ile yapılıyor. Otomatik araçlara karşı en büyük eksik bu.
• /wrap bir insanın istemesine bağlı. Bir komut, hook değil. Güvenlik ağı (transkript yedeği, kilidi bırakma, “borçlu” uyarısı) otomatik; konsolidasyon değil. Yargı yarısı model tarafından yapılır ve oturum ne kadar iyiyse o kadar iyidir.
• Kilit koruması bir sanal alan değil. Write ve Edit araçlarına takılır; echo x >> CLAUDE.md gibi bir kabuk yönlendirmesini yakalamaz. Kazaya karşı koruma, kötü niyetli bir ajana karşı değil.
• Commit-gate varsayılan olarak yalnızca uyarıyor (0.3.0'dan beri). "gateCommit": "block" yazmayan bir projeyi bütünlüğü bozan commit'lerden korumaz; daha yumuşak varsayılanın bedeli, bir uyarının görmezden gelinebilmesi.
• Uyarının çıktısını gerçek bir Claude Code oturumunda biz görmedik. Belgelenmiş hook biçimini izliyor ve kendi testlerimizde sınanıyor. node scripts/live-check-gate.js bunu kendi makinenizde, giriş yapılmış claude ile (iki küçük model çağrısı) kanıtlar; biz canlı yarısını çalıştıramadık, çünkü başsız claude “Not logged in” dedi. Araç bunu geçti diye değil UNMEASURED diye raporlar. Sonucunuz, OK ya da FAIL, bir issue'ya değer.
• Projedeki betik kopyaları kendiliğinden güncellenmez. init.js --upgrade hepsini tek komutla eşitler, ama hiçbir şey size bunu çalıştırmanızı hatırlatmaz.
• Esas olarak tek bir Windows çalışma alanında, Node 22 ile denendi. Çapraz platform olarak tasarlandı (düz Node, Unicode ve boşluklu yollara dayanıklı), ama macOS ve Linux saha raporları projenin ihtiyacı. Tek bakımcısı var.

Sık sorulan sorular

Bu yazıdaki komut çıktıları ve sayılar 19 Ekim 2026'da, DS-ReCall 0.3.0 belgelerinden alınmıştır (0.1, 0.2.0 ve 0.2.1 dönemine ait ölçümler sürüm etiketiyle belirtilmiştir; 0.2.1'inkiler 18 Ekim 2026 tarihlidir). Token rakamları Claude Code 2.1.299'un kendi tahminidir, tam sayım değildir. Claude Code'un MEMORY.md davranışı hakkındaki bilgi Claude Code'un yayımlanmış sürüm notlarına dayanır. Tüm belgeler ve sürüm notları GitHub'da açık. Yazının İngilizce sürümü de var.